Ekonomik yaptırımlarla sonuç almamız çok zor
EKONOMİST 11 mart 2001, sayfa 25Yurtdışında bir ülkede Türkiye aleyhine bir siyasi gelişme yaşandığı zaman, ilk aklımıza gelen çare bu ülkeye karşı ekonomik yaptırımlarda bulunmak oluyor. 1998'de İtalya Abdullah Öcalan'a arka çıktığında böyle olmuştu. Fransa'da parlamentonun Ermeni Soykırımı Yasası'nı kabul etmesinden sonra da aynı şeyleri yaşadık.
Ancak bu girişimlerden kayda değer bir sonuç alamadık. Bunun nedeni halkımızın ve şirketlerimizin ekonomik boykot kararına yeterince uymaması değil. Esas neden Türkiye'nin bu ülkelerin dış ticaretinde ve diğer dış ekonomik ilişkilerindeki yerinin çok küçük olması. Örneğin Fransa'yı ele alalım. Fransa'nın ihracatı içinde Türkiye'ye yapılan ihracatın oranı sadece yüzde 1. Fransa'nın Türkiye'den yaptığı ithalatın toplam ithalatına oranı ise yüzde 0.5 düzeyinde. Buna göre iki ülke arasındaki dış ticaret tamamen dursa bile, Fransa'nın bundan pek fazla kaybı olmayacak. Buna karşılık Türkiye'nin dış ticaretinde gelişmiş ülkelerin yeri oldukça büyük. Bu ülkelerle bir ekonomik savaşa girecek olursak, bundan bizim daha çok zarar görmemiz olası. Bu nedenle ekonomik açıdan onların seviyesine gelene kadar, Batılı ülkelerde aleyhimize gelişen siyasi olaylara yine siyasi yaptırımlarla karşılık vermekte fayda var.
Ayrıca Ermeni soykırımı meselesinde bir taktik değişikliğine gitmemiz de şart gibi görünüyor. Çünkü bu konudaki yasa tasarıları giderek başka ülkelerde de gündeme geliyor.
Türkiye ne ekonomik ne de diplomatik açıdan bu ülkelerin hepsiyle birden başa çıkabilecek durumda değil.